Świat niebiański – kraj szczęśliwości

Devachan, czyli kraj szczęśliwości (Suklevati), jest opisany przez Buddhę w księdze Shan-aun-gi-tung, oczywiście opis ten jest alegoryczny. Thtagata mówił: kraj szczęśliwych jest oddalony od naszej ziemi o miliardy światów. Ta miejscowość otoczona jest siedmioma płotami, siedmioma łańcuchami gór i siedmioma rzędami chylących się za podmuchem drzew. Święte miejsce Afhatów rządzone jest przez archaniołów (Dyan Chochan), a mieszkają tam Bodhisattowie (mędrcy). Jest tam siedem przepięknych jezior, o kryształowych wodach, posiadających siedem przymiotów. To jest Sarumbia, czyli Devachan (boski świat). Niebiańskie jego kwiaty Udambara zapuszczają w cieniu korzenie w każdą ziemską kulę i kwitną ku radości tych, którzy je dosięgnąć zdołają. Prawdziwie szczęśliwym jest ten, co się w tej cudnej narodzi krainie – smutki i troski nie są tam znane. Miliardy dusz dostają się tam dla wypoczynku, potem znowu wracają do przeznaczonych im miejsc. Są jednakże, w twojej świętej krainie Sarymbio i tacy, którzy się rodzą jako Adivartyas . Oni już cię nie opuszcają nigdy.

Niebiański byt w Devachanie ma wiele podobieństwa z religijnym pojęciem o niebie, z tą tylko różnicą, że tamten nie trwa wiecznie. Przy tym odrodzone „ja” pozostaje w pewnym stopniu w związku z poprzednim życiem, lecz na ziemię z Devachanu już powrócić nie może. Do Devachanu może wejść tylko ta cząstka człowieczego „ja”, która jest uduchowiona i jakby światłem przepojona. Cząstka ta jest połączeniem piątego i szóstego pryncypu (Manas-Buddhi). Po pewnym okresie bezświadomości (okres kiełkowania czyli brzemien- ności) cząstka ta odradza się w Devachanie, podczas gdy wszystko, co nieczyste i niskie pozostaje w Kama loca. Sam fakt, że owo „ja”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>