POWIEŚĆ ŚREDNIOWIECZNA CZ. II

Z tego okresu pochodzą redakcje czterech pierwszych Mabinogion, mianowicie Pwyll, Branwen, Manawyddan, Lludd ag Llewelys. Stadium następne odpowiada drugiej połowie wieku XII, gdy z jednej strony patriotyzm walijski podniecony został dzięki powodzeniu wielkiego (powstania 1136-1140 r., a z drugiej wpływ kultury rycerskiej francuskiej zarówno obyczajowej, jak literackiej rozszerza się szybko w Walii. Powstają wówczas inne opowieści objęte tymże zbiorem, jak Sen Maxena, tj. cesarza Maximusa, który przedstawiony jest jako kimryckiego pochodzenia zdobywca świata i fundator władztwa Kimrów w całej Wielkiej Brytanii, jak długa i szeroka. Stąd wniosek prosty, że są oni prawowitymi dziedzicami nie tylko Walii. Podniesienie się temperatury uczuć narodowych zaznacza się również tym, że wszystkie dalsze opowieści, zawarte w Mabinogion, związane są z sobą postacią króla Artura. Przy tym ten bohater dawnych walk z najeźdźcą anglosaskim stał -się symbolem wspaniałości brytańskiej i wcieleniem prawa Kimrów do panowania. Król Artur z Mabinogion jest spadkobiercą rzymskich władców wyspy. Wraz z dworem swoim rezyduje on w Caerłlion (dziś Colchester), dawnym Castrum Legionis, skąd niegdyś legaci cesarscy zarządzali Brytanią. Dwór ten jest punktem zbornym tych wszystkich, którzy celują odwagą, siłą ramienia, hojnością, wiernością. Nigdy nie było i nigdy nie będzie tylu zebranych razem i tak wielkich bohaterów, jak u Artura, któremu ich czyny tym większego dodają blasku, że wszyscy oni są jego krewnymi, wychowankami, że opiekuje się on każdym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>