Opowieści o świętych – kontynuacja

W piśmiennictwie kościelnym te same tendencje do uproszczenia wyrażają się układaniem wierszowanych kalendarzy oraz całych obrazów świata. Najciekawszy z nich jest Saltair na Ranti, Psałterz w czterowier- szach (w. XI), nie zbiór psalmów, jak zdawać by się mogło z tytułu, ale ogromny utwór w ośmiu tysiącach wierszy wykładający system stworzenia, historię ludzkości od Adama i Ewy poprzez grzech pierworodny i Odkupienie aż do przyjść mającego Sądu, urządzenie raju, czyśćca i piekła, naturę aniołów i diabłów, symbolikę barw, kamieni, zwierząt, wiedzę o planetach i gwiazdach. Z kalendarzy wyróżniają się dwa: w wieku IX Felire Oengusso, Martyrologium. Oengusa i w wieku XII Felire hui Gormain, Martyrologium Hy Gormana. Oba składają się z tylu strof, ile jest w roku dni, w które czci s.ię świętych patronów. W ten sposób na każdy wypada jedna wierszowana krótka modlitwa pochwalna. Wiele z nich jest wdzięcznych. Układ kalendarzowy przeniknął z piśmiennictwa kościelnego do świeckiej poezji historycznej. Wynikły stąd takie igraszki, jak poemat króla Flannacana mac Callaigha (zm. 896), w którym bohaterowie epiccy podzieleni są według dni tygodnia: jedni polegli w poniedziałek, inni we wtorek itd.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>