Opowieści cyklu Finna – kontynuacja

Spośród nich zasługuje na wzmiankę szczególną zatytułowana Zaloty o Etainę, bo jest wdzięczna. Etáin jest boginią, małżonką boga Midera, jednego z wodzów plemion bogini Danu. Pewnego wieczora wyszła z zaklętego pałacu podziemnego, by spojrzeć na piękny świat ludzki. Ale że była duszkiem, więc lekką, wiatr porwał biedną boginię i miotał nią poty, aż przez dymnik wpadła do sali, gdzie właśnie ucztował król. Byłaby utonęła w pucharze królowej, ale ta ją z winem połknęła. Po dziewięciu miesiącach królowa powiła córkę, którą nazwano także Etáin i którą, gdy dorosła, wydano za króla-sąsiada. Nie pamięta ona, że w innym życiu była boginią. Ale pamięta Mider, który, że tęskni do żony, zjawia się chcąc ją skusić do powrotu. Etáin odmawia, a wówczas Mider porywa ją. Pieśń, którą śpiewa, roztaczając przed Etainą czarowny obraz świata bogów, jest przepięknym utworem lirycznym. A natychmiast po nim następuje scena pełna niezrównanego komizmu. Mianowicie Etáin, której Mider podoba się, ale która jest osobą rozważną i dobrze o sobie myślącą, zapytuje kim jest, kto go rodzi? Biedny bóg, jako że bogiem jest, nie ma przodków. Wówczas Etáin wybucha: człowiek, sam nie wiedzący, kto był jego ojcem, ośmiela się podnieść wzrok na nią, córkę królewską, żonę tak godnego męża, jak król Eochu o Końskim Pysku! I trajkocze osłupiałemu Miderowi dwie listy przodków, każdą złożoną z kilkudziesięciu !imion.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>