MITYCZNY DZIK U GALÓW I BRYTONÓW WYSPIARSKICH

Dla interpretacji wielu galijskich i brytońskich wyobrażeń dzika, których część ma z pewnością znaczenie religijne, można wyzyskać – o wiele bardziej niż to zrobiono dotychczas – opowieść o Kulhwchu. Treść jej osnuta jest na motywach mitycznych. Jest to historia zejścia do Podziemi: bóg umarłych – w danym wypadku Yspaddaden Penkawr – zostaje zabity przez herosa imieniem Kulhwch, który bierze za żonę Olwen, córkę podziemnego władcy. Szatą, jaką historia ta przybrała w Walii, są dzieje wyprawy do Labiryntu: labiryntem jest zamek Yspaddadena Penkawra i – podobnie jak w dziejach Tezeu- sza – Kulhwchowi pomaga Olwen. Tylko że potwór z Labiryntu nie jest bykiem, lecz istotą o ludzkiej postaci. Podział ról jest też inny. Cudowne zwierzę, odpowiednik Minotaura i byka z Krety, jest tu dzikiem i jako taki zjawia nam się w dwojakiej postaci: z jednej strony jest to Twrch Trwyth, istota skojarzona z Yspaddadenein Penkawrem, z drugiej zaś – sam bohater który się urodził na legowisku maciory i jest tej samej co i dzik substancji.

Lecz jest to jednocześnie mit, który się wiąże z rytuałami dojrzałości płciowej, jak ścięcie włosów, oraz z rytuałami zawierania małżeństwa. Zadania, jakie Yspaddaden Penkawr daje Kulhwchowi, są potlachem [11 zaślubin. Ten, kto przegrywa, musi umrzeć. W stosunkach między Kulhwchem a Yspaddade- nem Penkawrem odnajdujemy tabu teścia. Zastanawia również znaczenie, jakie ma w opowieści akt ścinania i czesania włosów. Kulhwch jest herosem o głowie dopiero co uczesanej, ze względu na swe bliskie małżeństwo. Olwen jest panią, która myje sobie włosy, odłożywszy na bok swe klejnoty f2h

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>