Mieszkańcy astralnej przestrzeni

W wznoszeniu się ludzkości do jej przeznaczenia należy odróżniać pewne określone cykle – mniejsze lub większe okresy istnienia. Wielki okres obejmuje postęp ludzkości, począwszy od pierwszego pojawienia się pierwotnego człowieka z jego eterycznymi właściwościami, aż do bytowania w fizyczno-materialnym ciele i jego wznoszenie się aż do stanu duchowo-boskiego. Ten wielki okres obejmuje siedem okresów mniejszych. Bliższe szczegóły w „Nauce tajemnej” H. P. Bławackiej T. I, str. 704.

Nie można stanowczo twierdzić, że mieszkańcy astralnej powierzchni, którzy wchodzą w łączność z ludźmi, są to duchy adeptów lub czarowników. Można jednak sądzić, że nawiązanie łączności z czystymi duchami ludzi, których śmierć nastąpiła w normalnych warunkach nie jest możliwe, natomiast możliwym jest połączenie się z duchami niższych stref astralnych, z duchami, które jeszcze nie wystąpiły ze sfery pożądań (Kama-rupa) jako też z larwami samobójców i istot, przywiązanych do ziemi. Pogląd ten pozornie jest w zupełnej sprzeczności z doświadczeniami spirytystów, ale pomimo wszelkich wysiłków uczonych spirytystów, pomimo nieomylnych dowodów identyczności tej lub innej osoby – jednakże nie udało się znaleźć dotychczas czegoś zupełnie pewnego w tym kierunku. Wreszcie wiadomym jest powszechnie, że różne widma zmarłych ludzi często są igraszką złych duchów, które chętnie przybierają ich postać. Gdy człowiek umiera, jego piąty pryncyp traci całą samowiedzę, a wraz z nim znikają wszystkie wspomnienia o zewnętrznych przeżyciach65.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>