Ludzie żegnający się ze światem

Nawet ziemska miłość w zasadzie ma za tlo miłość niebieską. Miłość jest duchową siłą, działającą w różnych powierzchniach. Zasiana jest w duszy, na niższych płaszczyznach wykazuje ona namiętność, na wyższych jest nieśmiertelna.  w panoramie jedno za drugim przed oczami naszymi się przesuwają, gdy z naszego ciała znikają wszystkie oznaki życia – a otaczający są pewni, że ciało umarło, bo życie opuściło wszystkie jego organy z wyjątkiem mózgu – wtedy ogarnia nas przykre lub radosne przeczucie, odpowiednio do tego, jakim będzie nasze przyszłe istnienie, radosnym czy smutnym. Wszystkie inne wrażenia znikają wtedy zupełnie.

Całkowicie retrospektywne i wyraźne przypomnienie ubiegłego życia następuje dopiero przy końcu małego okresu62. Ci, którzy mają takie wspomnienia w Kama loca, nie znajdą w nich zadowolenia.

Ludzie żegnający się ze światem, a zdający sobie jasno sprawę z tego, że już umarli, są wyjątkami w tej regule, są to albo adepci lub też 63 wyznawcy czarnej magu. Pojęcie „nieśmiertelność” w rzeczywistości oznacza nieskończone trwanie, bez przerwania samoświadomości.

Nawet dusze dobrych ludzi, których nazwiska w księdze życia na progu Nirwany odnalezione będą wtedy dopiero osiągają pełną indywidualną samowiedzę i związane z nią wspomnienia, jeśli ich szósty i siódmy pryncyp wraz z piątym wstąpiły w okres kiełkowania. Tak samo dusze samobójców iludzi tkniętych nagłą

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>