Geomancja chińska

Geomancja chińska rzuca jaśniejsze światło na rozróżnienie jakości religijnych różnych części przestrzeni, zależnie od ich kierunkowej orientacji względem punktu centralnego. Każdy z punktów kardynalnych jest w Chinach siedzibą jakiejś zasady, z której wywodzi się jakiś wpływ i której odpowiada jakiś element: gwiazda, zwierzę, barwa, czy pora roku. Każda z tych zasad wyraża się za pomocą znaku podwójnego: w sumie więc mamy cztery znaki, które wywodzą się z dwóch znaków prostych oznaczających dwie Moce Kierownicze – Liang /, Tchnienie Niebiańskie – Yang i Tchnienie Ziemskie – Yin.

Te dwa znaki proste, kombinowane po trzy razy, dają początek ośmiu trigramomt37i, z których każdy wyraża inną właściwość i które są umiejscowione w czterech punktach kardynalnych oraz w czterech punktach pośrednich. Tak więc na południu jest znak Khien – Niebo, któremu odpowiada Słońce, Gorąco, Ptak, Kolor Czerwony, Lato. Na północy jest Khwun – Ziemia lub Księżyc – Zimno, Żółw, Kolor Czarny, Zima. Na wschodzie jest Li – Ogień i Gwiazdy, Jutrzenka, Smok, Kolor Niebieski, Wiosna. Wreszcie na zachodzie Khan – Wody, Planety, Noc, Tygrys, Barwa Biała, Jesień. Na północo-wschodzie, potudnio-wschodzie, południo-zachodzie i północo- zachodzie są odpowiednio umiejscowione Chen – Piorun, Tui – Wyziewy Wilgotne, Sun – Wiatr i Las, Ken – Góry. Z tych ośmiu trigramów powstał system opracowany w najdrobniejszych szczegółach, tak że każdy punkt przestrzeni ma swój znak i jest siedliskiem jakiegoś wpływu duchowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>