Geografowie greccy

Żadna z dziedzin, w których wysilali swój umysł geografowie greccy od czasu najdawniejszych znanych nam periegetów, nie przedstawia tak pomyślnych warunków dla podjęcia studium tej adaptacji, jak poglądy o Europie północno-wschodniej. Przez czas bardzo długi mgliste było to, co Grecy o niej wiedzieli: znacznie dłużej niż wiadomości dotyczące Bliskiego Wschodu a nawet Indii, dłużej niż pojęcia o krajach dalekiego i północnego zachodu: Iberii, Celtyce, Kassyterydach [101, brzegach Albionu, Islandii czy Germanii. Zarówno w jednym, jak i w drugim kierunku ich własne poszukiwania zostały poprzedzone odkryciami ludów cywilizowanych, od których zapożyczyli ogromnie dużo we wszystkich dziedzinach myśli i techniki. Zanim nakreślili swój obraz świata, wiedzieli, że król Egiptu, Nechao |nl, objechał Libię (Afrykę) morzem, poinformowani byli o Azji Przedniej już od czasów bardzo dawnych, kiedy to weszli w stosunki z ludami tych wybrzeży i z wielkimi państwami środkowo-azjatyckimi: odziedziczyli także niemało wiadomości o wybrzeżach Morza Śródziemnego, zebranych przez Egejczyków a później przez żeglarzy fenickich, zanim jeszcze Grecy zaczęli z nimi konkurować. Dowodem Odyseja. Poszukiwania drogi morskiej do Indii, podjęte przez Skylaxa z Karyandy[12] z rozkazu Dariusza, są współczesne Hekataiosowi z Miletu i były mu znane. Na długo też przedtem, zanim wojska Aleksandra odważyły się zapuścić w te odległe krainy, wiadomości o Indiach docierały już do Grecji, a przede wszystkim do jońskich miast wybrzeża azjatyckiego, jeżeli nawet nie bezpośrednio, to przynajmniej przez Persów. I jeśli w opowieściach pisarzy greckich tyle jest fantastycznych bajek, to bynajmniej nie oni jedni są za to odpowiedzialni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>