Daily Archives 2017-08-20

Poczucie natury w twórczości celtyckiej

Obok tych postaci tak typowych, że stały się poniekąd symbolami, znakami stałymi w literaturze – iw ogóle w kulturze powszechnej, na równi z niektórymi postaciami literatury greckiej – dostarczyli Celtowie autorom innych narodów przebogatego zbioru rekwizytów. Nie zamierzamy dokonywać tu ich przeglądu. Najpowszechniej znane, te, których wniesienia do literatury nikt Celtom nie odmawia, to przeróżne duchy i duszki, czary, zwierzęta pomocne, rycerze zabijani codziennie, by znów powstawać do walki, zamki zaklęte, słowem, cały ten ogromny zasób sposobów, których pisarze średniowieczni i wielu nowożytnych używa i nadużywa tak chętnie dla urozmaicenia opowiadania, minio dotkliwych satyr Ariosta i Cervantesa. To, co u Celtów było upostaciowaniem szczerych uczuć i wzruszeń, stało się u innych kliszą. Niektóre jednak z tematów pochodzenia celtyckiego zachowały i gdzie indziej swą wartość symboliczną i wzbogaciły istotnie dorobek powszechny. Taki jest w pewnej mierze temat wróżki źródlanej, Viviany czy Meluzyny, który nie zatracił świeżości, l aki jest przede wszystkim temat czary świętej, źródła łask i natchnienia, stróżowanej w głębi niedostępnych puszcz górskich przez mężów dobranych. Skrzyżowany z tematami innymi, pochodzenia wschodniego, przekształcił się on pod wpływem mistyki chrześcijańskiej w temat świętego Graala.

czytaj dalej