Daily Archives 2017-08-08

EPOS NAJDAWNIEJSZY CZ. II

Następnie cykl Dzieci Llyra. Pod tytułem tym powstała w Walii w wieku XII (XI?) opowieść osobna, której postaci główne nie mają już nic boskiego, a która za pośrednictwem Gotfryda z Monmouth przeniknęła do literatury angielskiej i posłużyła Szekspirowi za temat do Króla Leara. Dowodem tego, jak popularni byli potomkowie Oceanu {Llyr, Lir w krajach celtyckich), jest, że i w Irlandii mamy opowieść o Losach dzieci Lira, przy tym na temat odmienny: mianowicie powszechnie znany temat złej macochy wypędzającej z domu dzieci, które uratowane zostają od zguby przez siostrę, ale kosztem przybrania postaci łabędziej. W Mabinogion dzieci Llyra, wśród których rolę pierwszą gra Manawyddan, mają jeszcze wyraźnie boskie cechy. Opowieści mityczne dotyczyły prześladowania tych bóstw przez bóstwa inne, złe i potężne czarami bóstwa podziemne i śmiercionośne. Więżą one potomstwo Llyra, czynią z kraju bezludną pustynię. Ale Manawyddan wybawia swoich krewnych przemyślnością i pracą. W Mabinogi swoim ma cechy bohatera kulturowego, wynalazcy rzemiosł i upraw zbóż: niby Dionizos grecki. Z innych potomków Llyra, względnie ich krewnych i powinowatych, byli bohaterami osobnych opowieści mitologicznych Brali i Branwen, Pryderi, bóg młody i zawołany myśliwy, oraz Rhiannon, naprzód małżonka boga Zaświata, potem Pryderiego, udręczona niewinnie matka dziecka porwanego przez potwora. Ma ona cecby wspólne z grecką Demeter. Bran, przezwany Bendigeit, tj.

czytaj dalej