Daily Archives 2015-12-17

WIEK ZŁOTY I OKRES UPADKU

Utrata niepodległości przez Walię nie odbiła się zrazu osłabieniem twórczości. Przeciwnie, ten straszny okres, znaczony konfiskatami, wygnaniami, karami śmierci, trwający od 1282 r. do powstania Owena Glyndwra i później do połowy wieku XV, jest okresem najbujniejszego rozkwitu poezji średniowiecznej w Walii. Zmienia się tylko zasadniczo rodzaj natchnienia. Milkną surmy bojowe poetów z Gwynedd. Do głosu przychodzą południowcy z kraju Gwent, twórcy wzorujący się na francuskich truwerach i prowansalskicli trubadurach. Rozkwita poezja dworno-miłosna, która ma swój statut Llyfr Ofydd, Księgą Owidiusza, przełożoną z francuskiego Livre d’Amour, i swoje sejmy, Eisteddfodan Dadeni, Zjazdy Muz: między 1327 i 1330 odbyło się takich zjazdów powszechnych aż trzy, a po zamkach i dworach, przy sposobności pielgrzymek i turniejów, zjazdy lokalne odbywają się jeden po drugim, nieomal bez przerwy. A ta przewaga poezji miłosnej nie przeszkadza bynajmniej rozwojowi twórczości w innych kierunkach. Obok erotyków Dafydda ab Gwilym i Rhysa Gocha ab Rhissert, występują poeci elegijni takiej miary, jak Dafydd Nanmor, satyrycy, jak Sion Cent, i natchniony poeta powstania Owena Glyndwra, Iolo Goch.

czytaj dalej

DRZEWO ESUSA I KULT SZLAKÓW RZECZNYCH W GALII

W gruncie rzeczy są jednym i tym isamym: stanowią dwa aspekty tej samej mocy mitycznej, które mogą być i często są sprzeczne, lecz są sobie niezbędne. Dlatego mogą się przenikać, a nawet łączyć. Istota boska, która strzeże skarbów na Wyspach Szczęśliwych, wskazuje jednocześnie sposoby zawładnięcia tymi skarbami. Wyspa Geryona nazywa się Erythea. Lecz imię Erythea nosi także bóstwo, które towarzyszy Heraklesowi w jego walce z Geryonem176. Ariadna jest siostrą Minotaura. Zeus jest bykiem, który Europę przeprowadza

czytaj dalej

Podróż Argonautów

Pozostawiamy na uboczu cały ów fantastyczny system rzeczny, pozwalający autorom mitów na przeprawienie Argonautów przez Ister bezpośrednio z Morza Czarnego na Adriatyk, system, wyprowadzający Eridan — identyczny z dzisiejszym Po — z jeziora Alpejskiego, i to w dodatku z tego samego, z którego wypływają Rodan i Ren. Sprawa ta została zbadana i rozstrzygnięta przez innych w sposób zadowalający. W gruncie rzeczy, w całym tym pomieszaniu faktów geograficznych mamy do czynienia przede wszystkim z pomieszaniem nazw. Ale i pojęcia są tam mgliste, nawet bardzo mgliste.

czytaj dalej