Daily Archives 2015-12-07

Niebo i piekło – dalszy opis

Ostatnie myśli i wyobrażenia umierającego zjawiają się pomimo jego woli. Nie panuje on już nad nimi, tak samo jak nie możemy opanować siatki wzrokowej, aby nie dojrzała tej barwy, która ma na nią najsilniej oddziaływać. W ostatnich chwilach w pamięci umierającego przesuwa się, niby w panoramie, całe jego życie w najdrobniejszych szczegółach. Obraz jakiś lub zdarzenie, jedno za drugim występuje z najtajniejszych zakątków duszy – wszystko, co kiedykolwiek wywołało większe wrażenie w mózgu, staje jak żywe przed oczami. I ta właśnie myśl, to wrażenie, które w ciągu życia było najsilniejsze, staje się w tej chwili najbardziej żywe, jakby przed chwilą przeżywane i zasłoni wszystkie inne, które się kiedykolwiek zjawiały i przeszły w miarę ich właściwości: ono zostaje w swej dawnej postaci, nawet przy przebudzeniu się w Devachan. Nikt nie umiera w stanie obłędu lub nieświadomości, jakkolwiek nie raz są pewne po temu pozory: nawet wariat lub pijak, który umiera w stanie delirium (pijackiego obłędu) ma chwilę jasnej świadomości wtedy, gdy dusza opuszcza ciało. Może się wydawać, że człowiek jest umarłym, lecz od ostatniego uderzenia pulsu aż do chwili, gdy ustaje zwierzęca ciepłota ciała mózg może myśleć i jego „ja” (ego) przeżywa w tych sekundach raz jeszcze całe życie.

czytaj dalej

Avaloketiswara – dalszy opis

U Chińczyków Kwan-shai-gin jest powszechnym stworem objawionym, aktywną, tworzącą męską siłą, zaś Kwan-gin jest żeńskim rodzącym pryncypem: Buddhi określa spirytystyczną duszę, szósty pryncyp i „naczynie boskie”, które w chrześcijańskiej symbolistyce nazwane i czczone jest jako Maria (Maya), Matka Boska. Kwangin Maria jest passy wną, poczynającą cząstką, indywidualną duszą, za pośrednictwem której ludzie przyszli do poznania i otrzymali odpuszczenie swych grzechów. Kwanshai-gin jest wszechdziałającym Duchem świętym, który sprawia, że Syn Boży może się w duszy ludzkiej objawić. W tym leży klucz do rozjaśnienia tajemnic ukrytych w Trójcy Świętej, transsubstancjacji, niepokalanego poczęcia itp31.

czytaj dalej

Historia Argonautów cz. II

Z drugiej strony, wedle systemu geograficznego szkoły miłezyjskiej1291, morze wewnętrzne przedłużone przez Pont i Phasis przecinało krąg ziemski wszerz na dwie równe części w ten sposób, że najskrajniejszy zachód znajdował się w cieśninie Gadeira, zaś skrajny wschód w Kolchidzie. Argonauci, którzy z Grecji dotarli do owego skrajnego wschodu, powracają przez skrajny zachód, mijając skrajną północ i opisując kwadr ant [301 w czasie swej podróży przez Ocean. Tak jak w wersji Hekataiosa z Miletu, opisują oni także kwadrant okrążając

czytaj dalej

LITERATURY KÓRNICKA I BRETONSKO-ARMORYKANSKA CZ. III

Poza „tragediami“ naprawdę rozwiniętym rodzajem literackim Bretanii jest tylko pieśń. Istnieje w dwu postaciach: soniou, tj. pieśni wesołych, i guerziou, żałosnych. Rozróżnienie podobne do stosowanego do ukraińskich „szu- mek“ i „dumek“. Soniou są na tematy najrozmaitsze: piosenki miłosne, pijackie, zawadiackie, pieśni towarzyszące pracy. Na wielu znać silny wpływ piosenki francuskiej. Guerziou są przeważnie bardziej oryginalne. Dotyczą zwykle wspomnień historycznych albo mają za temat różne wypadki żałosne, typowe dla życia wieśniaczego i żeglarskiego, jako to lament sierot, żal Bretona, który tęskni na obczyźnie, żal po zaginionym na morzu. Formą zbliżone bywają do ballady szkockiej. Niektóre są naprawdę piękne. Soniou i guerziou powstają wciąż nowe.

czytaj dalej

Avaloketiswara

Avaloketiswara oznacza Pana, spoglydajycego z wyżyn, bosky, duchowy, widzialny istotę. Iswar jest to Duch Boski, objawiony w człowieku (Jezus). Avaloki – ten, który patrzy (widzi?), samoist- niejyca Boskość, podczas gdy Padmapani oznacza wyższe „ja”, czyli Manas lub Ego. Formuła „Om mani padme hum” jest wezwaniem wyższego „ja”.

czytaj dalej