Daily Archives 2015-11-12

EPOS „ZAGNANIE KRÓW Z KOLNI” – POWÓD WYPRAWY CZ. II

Uczczono ich potem i podścielono im sitowia i świeżego ziela. Przyniesiono im nadobnego jadła i ucztę wydano dla nich, tak że -się popili i hałasowali. Dwóch spośród gońców wszczęło rozmowę… A przy rozmowie tej obecny był trzeci goniec. – O czym mówicie? – zapytał. – Oto, co goniec ten mówi: pan tego domu, w którym jesteśmy, to god,nv mąż!… Czy znajdzie się u Ulatów godniejszy?… tak jest… godniejszy Konchobar, którego on słucha, ale gdyby wkoło niego (Darego) skupili się Ulatowie, nie byłoby to dla nich wstydem. Łaskawość (Darego) jest wielka, daje bowiem nam, dziewięciu stajennym, to, co iz trudem dałoby się wydostać iz kraju Ulad wspólnym wysiłkiem czterech potęrżnych dzielnic, mianowicie Czarnego z Kulni! – Gdyby krwią pluć zaczęły usta, co to wyrzekły, mało by było! Bo czego by nie oddał z dobrej woli, oddałby z musu.

czytaj dalej

Rewolucja ludzkości na planetach

Ludzkość jako całość, rozwija się w siedmiu większych lub mniejszych rasach rdzennych, z których każda ma znowu siedem mnniej- szych oddziałów. Oprócz tych 49 ras, są jeszcze mniejsze rozgałęzienia. We wszystkiich państwach przyrody rozwój

czytaj dalej

Historia Argonautów

Historia Argonautów – z naszego punktu widzenia – budzi znacznie większe zainteresowanie. W rzeczy samej, wedle jednej z wersji tej historii, Argonauci, by powrócić do siebie, obrali drogę raczej nieoczekiwaną. Powędrowali poprzez całą Europę wschodnią od morza do morza, od wybrzeży Pontu do Oceanu zewnętrznego. Oto zresztą przekazany nam przez Diodora Sycylijskiego [21J tekst: „Wielu pisarzy, zarówno dawnych jak i ostatniej doby, między innymi i Timaios, twierdzi, że Argonauci po zrabowaniu runa – dowiedziawszy się, iż wyjście z Pontu zostało uprzednio zablokowane przez okręty Aetesa [22] – dokonali bohaterskiego czynu, godnego podziwu i pamięci. Jadąc w górę rzeki Tanais (Don) aż do jej źródła i przeciągając swoje okręty poprzez niektóre miejsca, dostali się na morze (zewnętrzne), płynąc z kolei w dół inną rzeką, wpadającą do Oceanu: następnie płynęli od północy do zachodu, mając ziemię po lewej stronie i w pobliżu Gadeiry231 wpłynęli do naszego morza“. –

czytaj dalej

Nieśmiertelność

Istoty wszystkiego jest nieśmiertelność. Nic nie jest stworzone i nic nie ulega zniszczeniu. Formy (kształty) i organizmy są (same w sobie) zjawiskami, idą i odchodzą. Rozwija się według zawartego w nich samych prawa natury: każda rzecz ma dodatkowo w sobie cząstkę wszechobecności Bożej (która we wszystkim jest życiem i świadomością) i nigdzie nie ma śladu jakiegoś stworzyciela poza istniejącym światem. Nie panuje żadna wola, lecz tylko we wszystkim istniejącym jest zawarte prawo.

czytaj dalej